Muzeum w Łańcucie szuka inżyniera kontraktu przy remoncie Zameczku Romantycznego

Fot. Muzeum-Zamek w Łańcucie

Zamówienie obejmuje „prowadzenie i koordynację projektu od etapu przygotowania zamówień, poprzez realizację poszczególnych zadań, ich monitoring, odbiór i rozliczenie, aż do zakończenia projektu, a także (…) obsługę okresu gwarancyjnego i monitorowanie trwałości projektu”.

Z kolei planowany zakres robót obejmować będzie: remont dachu - pokrycia i więźby dachowej wraz z remontem stropu poddasza; kompleksowy remont elewacji; remont muru i kominów w obrębie poddasza; odgrzybienie i wykonanie izolacji przeciwwilgociowych murów fundamentowych, cokołów i ścian piwnic.

Dodatkowo wyremontowana ma zostać stolarka okienna i drzwiowa, posadzki oraz zmodernizowane instalacje. Pewne zmiany zajść mają również wewnątrz obiektu. Docelowo Zameczek ma pełnić bowiem funkcje wystawienniczo-usługowe oraz gastronomiczne. Zamówienie obejmuje również zakup sprzętu i wyposażenia, konserwację zabytków ruchomych, w tym fortepianu stołowego Hornung & Møller oraz zaospodarowanie otoczenia obiektu (remont „mostku” prowadzącego do wejścia głównego, remont murów oporowych „fosy”).

Zameczek Romantyczny został wybudowany w latach 1796 - 1802, najprawdopodobniej przez działającego wówczas na terenie Łańcuta Jana Grismayera, współpracownika Jana Christiana Kamsetzera. Został usytuowany na północny- wschód od Zamku, blisko neobarokowej bramy prowadzącej na teren rezydencji od dawnego traktu carskiego. Powstała wtedy jednopiętrgggowa niewielka willa z dwukondygnacyjna rotundą w narożniku północno- zachodnim i z tarasem od południa i zachodu. Około roku 1806 Zameczek został przebudowany i rozbudowany przez Piotra Aignera. Rotunda w narożu została nadbudowana o kolejne piętro stając się romantyczna wieżą zwieńczoną pozornymi machikułami, a jej okna dostały dekoracje pseudogotycką. ostrołukową. Taras został nakryty wspólnym dachem z budynkiem. Przy narożniku północnozachodnim dostawiono ryzalit mieszczący drugą klatkę schodową. Wnętrza pierwszego piętra oraz nowo powstały gabinet w wieży w 1807 r. zostały ozdobione sztukateriami przez współpracownika Pitora Aignera, Fryderyka Baumana. Budynek wielokrotnie był jeszcze przekształcany i remontowany w latach: ok. 1815, ok. 1821, 1826, 1834, 1890 - 1904, 1965-68. Obecnie jest to budynek o trzech kondygnacjach nadziemnych i jednej podziemnej. W tej chwili obiekt nie jest użytkowany ze względu na zagrożenie wynikające z uszkodzenia dachu. (dokumentacja przetargowa).

Łączny budżet projektu wynosi 16 218 437 zł, w tym roboty budowlane - 12 884 223 zł. Dofinansowanie z UE - 10 557 341 zł.