Zakończył się remont trzech zabytkowych oficyn Dworu Starościńskiego w Leżajsku
POWIAT LEŻAJSKI. Był to już kolejny etap kompleksowej odnowy historycznej zabudowy dawnej siedziby starostów leżajskich.
Prace kosztowały 372 815 zł. Na realizację zadania Muzeum Ziemi Leżajskiej pozyskało kilka dofinansowań: 150 000 zł z MKiDN w ramach programu „Ochrona zabytków nieruchomych i ruchomych 2025”, 90 0000 zł od Podkarpackiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, 30 000 zł z budżetu samorządu wojewódzkiego i 33 101 zł od starostwa w Leżajsku. Przedsięwzięcie zrealizowała firma z Przemyśla.
W ramach remontu oficyn wykonano m.in.: renowację cokołów, schodów i parapetów; renowację stolarki okiennej; remont rynien oraz rur spustowych; oczyszczenie i konserwację pokrycia dachowego z dachówki ceramicznej; renowację tynków oraz malowanie elewacji oraz renowację tynków oraz malowanie powierzchni pochyłych ścian (szkarp) elewacji dwóch oficyn.
Budynek Dworu Starościńskiego, zwany w dawniejszej literaturze „zamkiem” jest największą częścią składową całego kompleksu Muzeum Ziemi Leżajskiej. Wybudowany został w latach 1760 - 1770 dla ostatniego starosty leżajskiego Józefa Potockiego. Zajął on miejsce drewnianych dworów istniejących w tym miejscu od 1524 r. (II lokacja Leżajska). W epoce rozbiorowej był kolejno własnością Skarbu Kameralnego Austrii, hr. Wojciecha Miera i ordynatów Potockich z Łańcuta. W 1932 r. wykupiony przez miasto Leżajsk z przeznaczeniem na siedzibę gimnazjum. Mury w niezmienionej formie przetrwały do lat 30. XX w. Po 1932 r. budynek poddano przebudowie, likwidując filary i podcień zajezdny i zaadaptowano pomieszczenia dla potrzeb szkolnych. Obiekt przeszedł remont kapitalny w latach 1957 - 1959. Ostateczną rewaloryzację budynku przeprowadzono w 2006 i 2007 r. Przystosowano go na potrzeby Muzeum Ziemi Leżajskiej.
